Tekst en foto's: (c) Carinda Jansen
Onderlinge zorg binnen de cosplay- en animecommunity heeft een bijzondere
vorm. Het gaat niet om formele hulp, maar om dagelijkse steun, veiligheid en erkenning. Voor leden betekent dit dat ze elkaar emotioneel ondersteunen. Online en offline. Jongerenwerker Amanda vertelt er meer over.
.jpg?etag=W%2F%22314bf5-19ed08e3468%22&sourceContentType=image%2Fjpeg&ignoreAspectRatio&resize=508%2B285&quality=85)
Amanda is jongerenwerker bij Sociaal Werk Oldambt in Oost Groningen. Sinds een jaar organiseren ze in jongerencentrum ‘t Spoor, in Winschoten, cosplay-bijeenkomsten. Jongeren nemen deel aan workshops specifiek gericht op cosplay en animé, ze lezen manga's, komen samen in meet-upmomentjes of gaan samen naar een filmavond: ‘Ze hebben met hun enthousiasme zelfs de plaatselijke bioscoop zo gek gekregen om zo'n film te draaien en er kwamen jongeren van ver buiten de regio. Het is echt een kleine community waarin ze zich veilig voelen en dat is wel nodig tussen de nuchtere Oost-groningers', zegt Amanda. Ze denkt dat cosplay in de randstad misschien meer geaccepteerd is, ‘maar wat ze hier soms naar hun hoofd krijgen ...'.
Volgens de jongerenwerker durven de jongeren zich vaak niet te tonen als cosplayer, ze willen niet dat dat de foto's van een fotoshoot worden gepost en ze hebben vaak twee insta-accounts; een gewone en een anonieme cosplay-insta. Maar binnen de cosplay-groep, van zo'n veertig cosplayers, voelen de jongeren zich veilig.
Veel van de jongeren worden gepest, ze zijn blij als ze elkaar hier zien. Ze geven elkaar complimentjes, dat krijgen ze ook niet elke dag volgens de jongerenwerker. Kort samengevat zegt Amanda: 'gaan ze goed op het samenzijn'. Amanda ziet ook dat de jongeren zóveel meer zelfvertrouwen hebben als ze in een veilige omgeving in cosplay lopen, 'het is een wereld van verschil'.
Amanda heeft een voorliefde voor de ‘outsiders’, sommige mensen noemen haar gekscherend de jongerencoach van de wappies. En dat kan ze op een bepaalde manier nog wel begrijpen van mensen die er niet erg bekend mee zijn. Maar de jongerenwerker ziet de mooie gevolgen van het samenzijn, dus hoe je het ook noemt: de bijeenkomsten geven een boost aan de jongeren.
De angst die sommige jongeren hebben om ergens heen te gaan kan heel groot zijn, weet Amanda. Een offline ontmoeting is vaak een hoge drempel. Vaak is het eerste contact daarom online. Jongeren stappen in een groepsapp, introduceren zichzelf en lezen mee. Dat is laagdrempelig en 'lekker veilig'.
Amanda leest vanuit haar functie mee met de berichten. Er zijn regels in de online-groep, bijvoorbeeld over waar wel en niet over gepraat kan worden. Als er een lastig onderwerp wordt ingebracht moet dat vergezeld worden door een 'triggerwarning’ een waarschuwing, zodat de leden zelf kunnen kiezen of ze het lezen. Ze ziet dat de online omgeving soms zó veilig voelt dat jongeren tóch gevoelens en gedachten delen die heel heftig voor de anderen kunnen zijn. Dat gaat over suïcide-gedachten of zelfbeschadiging. Wat ze dan als jongerenwerker doet? Ze benadert de jongere individueel en vraagt wat voor ondersteuning ze nodig hebben om ze verder te helpen. 'Ik probeer uitnodigend te zijn, maar stel ook grenzen: "Ik snap dat je steun zoekt, maar dat kan niet op deze manier”'. De jongerenwerker biedt aan om even te bellen of af te spreken, om wel het contact te houden.
“Het is belangrijk om oog te hebben voor deze groep”, zegt de jongerenwerker; "ze vallen niet op”. Wil je cosplayers, maar ook bijvoorbeeld de gemeenschap rond Dungeons & Dragons, in beeld krijgen van het jongerenwerk? “Dan moet je hen in een één-op-één-setting persoonlijke vragen stellen en vragen naar hun passies. Iedere jongerenwerker in ieder gemeente kan van betekenis zijn voor deze groep.”
Dit verhaal
Dit verhaal maakt deel uit van een interviewreeks in opdracht van Movisie. De interviews zijn verwerkt in de Casusbundel Samen staan we sterk (2026). (Gentsidis, N., Jansen, C., Dermaux, J., Roskam. I. en Pijpers, R. (Movisie).
(c) Alle foto's op de site van buro KAN zijn gemaakt door en eigendom van Carinda Jansen
